วันพฤหัสบดีที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2556
กิจกรรม-NTC-Competition 2013/1
...สมัยก่อนเรามีกิจกรรมแข่งขัน เพิ่มทักษะ พัฒนาการขับขี่ของเพื่อนๆในชมรมฯ เป็นประจำ..คำบอกเล่าจากประธานชมรม NTC...อาจารย์ มนู ภู่พานิชเจริกูล + ความตั้งใจที่จะสรรค์สร้างกิจกรรมเพื่อพัฒนา ความสามารถในการขับขี่ ทั้งในเชิงกีฬา และสร้างมิตรสัมพันธิ์ อันดีในหมู่เพื่อนสมาชิก..ผ่านไปแล้วด้วยดี หลายๆท่านคงได้มีโอกาสเห็นรูปโพสในเวปต่างๆแล้ว แต่ในบล็อก One/NTC นี้ผมห่างหายไปนาน มิได้โพสอัพเดรทบทความใหม่ๆ ต้องขออภัยด้วย .ต่อไปคงใช้บล็อกนี้เป็นสื่อในการเผยแพร่บทความและเรื่องราวอันเป็นประโยชน์ต่อไป...
วันจันทร์ที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
แข่งขัน..
...นานพอสมควรแล้ว ที่ผมไม่ได้ร่วมการแข่งขัน มีเพื่อนหลายคนบอกว่า อยากให้ผมกลับมาแข่งอีก..อยากร่วมกันทำทีมแข่งในหมู่เพื่อนๆ ผมพิจารณาอยู่นานพอดู เห็นว่าอาจเป็นช่องทางพัฒนาฝีมือเด็กๆรุ่นน้อง ขึ้นมาแทนที่หรือพัฒนาให้ดีกว่าเราขึ้นไปได้..จึงฟอร์มทีมเล็กๆขึ้นมา มีนักขี่ที่ลงแข่งขันได้ครบทุกเกรด มีการสปอร์นเซอร์เป็นรูปแบบ..คิดว่าเร็วๆนี้คงเริ่มเข้าแข่งขันได้แล้วครับ..
วันศุกร์ที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2555
รายชื่อ..สมาชิกชมรม นอร์ทเทินร์นไทรอัลคลับ..
เอกสารที่จัดส่งกันมาส่วนหนึ่งแล้ว ผมเก็บรักษาไว้อย่างดี และยังรอเอกสารจากเพื่อนอีกหลายๆท่าน เพื่อจัดทำเนียบรายชื่อสมาชิกต่อไป..
...อนึ่ง การนำชื่ออักษรชมรม NTC..ไปใช้ในรูปแบบกิจกรรมต่างๆ ขอให้ระมัดระวังด้วย อาจมีผลต่อภาพลักษณ์ของชมรมฯ และเพื่อนร่วมชมรมฯท่านอื่นๆ ..
...จึงขอความร่วมมือมา ณ.โอกาสนี้ ผมรวบรวมรายชื่อสมาชิกแล้ว 50 กว่าท่าน แต่ก็ยังมีอีกหลายๆท่านที่ยังมิได้รับการยืนยันการเข้าร่วมเป็นสมาชิกชมรมฯ ...
จึงขอให้แจ้งความจำนงค์ได้ในหัวข้อกระทู้นี้เลย และกรอกแบบฟอร์มใบสมัครนี้ส่งมาที่ผม โดยผ่านใครมาก็ได้ หรือช่องทางใดๆที่สะดวกกว่าก็ได้
...การรวบรวมรายชื่อสมาชิกชมรม NTC..มีวัตถุประสงค์ดังนี้
1.เพื่อเป็นการเผยแพร่กิจกรรมของชมรม Northern Trials Club... "NTC"
2.ให้มีสถานที่จัดกิจกรรมเป็นสัดส่วน และมาตรฐาน
3.เป็นสื่อประชาสัมพันธ์ให้แก่ ผู้สนับสนุนกิจกรรมของชมรมฯในอีกทางเลือก
4.ให้เป็นศูนย์กลางการนำเสนอสิ่งต่างๆของผู้สนับสนุน
5.ให้เป็นแหล่งพักผ่อนของผู้ชื่นชอบในกีฬามอเตอร์ไซด์ไทรอัล
...นับว่าเป็นเกียรติแก่ทุกๆท่านสมาชิก ที่ได้มีโอกาสรวมตัวเป็น ชมรมมอเตอร์ไซด์ไต่เขา แห่งภาคเหนือ..NTC แล้ว มีรายชื่อดังต่อไปนี้..และต้องขออภัยหากตกหล่นรายชื่อท่านใดกรุณาแจ้งเพิ่มรายชื่อด้วยครับ..
ลำดับที่ ... 1 คุณ มนู ภู่พานิชเจริญกูล ...อ. มนู
2 คุณ ศรีนนท์ กันธิรา ...ลุงนนท์
3 คุณ บุญเกิด สมประเสริฐ ...น้าเกิด
4 คุณ สัมฤทธิ์ พันธิ์เกษม ...อ้ายฤทธิ์
5 คุณ ประสิทธิ์ ไชยวงค์ ...ลุงสิทธิ์
6 คุณ ธีรศักดิ์ สมสาย ...ลุงศักดิ์
7 คุณ ประอินทร์ เป็งระวรรณ ...อ้ายอินทร์
8 คุณ ภาณุวัฒน์ นันทวัฒน์ ...พี่แอร์ เชียงราย
9 คุณ ธวัชชัย ภัทรชัยยาคุปต์ ...หนึ่ง
10 คุณ สุรพันธิ์ เจริญรัถ ...ลุงแบน แม่โจ้
11 คุณ เสกสรรค์ สุริยะ ...พี่ใหญ่
12 คุณ ศราวุธ จิอู๋ ...อ. อู๋
13 คุณ ทินกร จ่อเรือง ...เล็ก เวียงแหง
14 คุณ นิพันธิ์ นิธิวัฒนา ...พี่ไก่
15 คุณ บุญส่ง วงค์โสภา ...อ้ายส่ง
16 คุณ บัวหลวง คำลือฤทธิ์ ...อ้ายโบ้ แม่โจ้
17 คุณ นคร ศรีคำฟู ...อ้ายเต่า
18 Mr. Keppel Menno ...เมนโน
19 Mr. Abbott Sean Paul ... ชอร์น
20 คุณ นรินทร์ สุวรรณชาตรี ...พี่นรินทร์ ปัตตานี
21 คุณ พงศกร อิกำเนิด ...อ้ายหน่อย แม่โจ้
22 คุณ สุริยะ แตงบุญรอด ...นายอาร์ต
23 คุณ สิรภพ เจริญรัตน์ ...ทัก เวียงแหง
24 คุณ นริศรา วรัชยา ...ก้อย
25 คุณ สุริยะ มูลจะลี ...น้อง moto
26 คุณ กฤษฏา แซ่เตี๋ยว ...พี่ตี้ สท.
27 คุณ พินิจ ฟองจันทร์ ...โอเล่
28 คุณ อุเทน คำลือฤทธิ์ ...อ้ายเทน แม่โจ้
29 คุณ อังคาร ไชยชนะ ...อ้ายโน๊ต หางดง
30 คุณ บัณฑิต เจริญชัย ...กบเขียว หางดง
31 คุณ ชัยวุธ ชมพูจันทร์ ...อ้ายวุธ สันกำแพง
32 คุณ สมศักดิ์ ประวัง ...อ้ายบอย สันกำแพง
33 คุณ ธนดล ชมพูคำ ...กบน้อย สันกำแพง
34 คุณ ธีรนันท์ ศิลาน้อย ...นายบอม
35 คุณ ชัชวาล จันทร์เพ็ญ ...นายขิม
36 คุณ สุทธิพงษ์ ถาบุญเรือง ...เจ้าเหมย
37 คุณ อินทรพล ยงใจยุทธ ...ป๋าแพะ
38 คุณ โอภาส อินต๊ะแสน ...พี่โอภาส
39 คุณ วงค์วริศ ณัฐวิชช์ธนะเดช ...ทักกี้
40 จ.ส.อ. กรกช สุเมธะ ...พี่กช
41 คุณ เฉลิม ทักษาดิพงษ์ ...อ้ายแอ๊ด สันป่าตอง
42 คุณ จักรี ทะสี ...นายเอด
43 คุณ สุรชัย นิ่มวัฒน์ ...อ้ายบ๊อง สันกำแพง
44 คุณ สมชาย มณีสวัสดิ์วงศ์ ...สมชาย Beta
45 คุณ อภิสิทธิ์ มูจา ...นายจิ๋ว
46 คุณ สวัสดิ์ อินต๊ะยศ ...อ้ายสวัส สันกำแพง
47 คุณ เติม ตาถา ...อ้ายเติม สันกำแพง
48 คุณ กฤษดา ใช้ไม่หมด ...อ้ายเฮง สันกำแพง
49 คุณ นริศร ชะนาลัย ...นายกบ TY
50 คุณ ศุภโชค กังสดาลไพรัตน์ ...นายแบงค์ กทม.
51 คุณ วีระพันธิ์ สมสาย ... เอ แม่ริม
52 พ.ต. สุระพรรณ ก้อนจันทร์เทศ ...ผู้พันอ๊อด
53 Mr. Stephane Giroud ...สเตฟาน
54 คุณ โภคิน ปินตานา ...แต้ม สันกำแพง
55 คุณ พงษ์ศักดิ์ วงศ์ศรี ...พี่พงศ์ศักดิ์ แม่ริม
56 คุณ กมล คำวงศ์ปิน ...พี่กมล แม่ริม
57 คุณ วันชัย ไชยะ ...อ้ายโจ้ ป่าตัน
58 Mr. Rick Cruickrhank ...คุณ ริค
59 Mr. Alan Alyrob ...คุณ อลัน
60 คุณ ณรงค์ศักดิ์ พลลาชม ...อ้ายปุย
61 คุณ ปรัชญากร คันธเสวี ...พี่หมอ เชียงราย
62 คุณ กฤษฏา ... ...พี่ป้าว ลำปาง
...ต้องขออภัย อาจยังไม่ครบถ้วนจำนวนสมาชิกนะครับ บางท่านก็ติดต่อไม่ได้ มีรายชื่อเพิ่มเติมจะแจ้งมาในกระทู้ หรือแจ้งความประสงค์ได้ในเวปนี้เลย..ติดต่อเพื่อนสมาชิกเราได้ทุกคนครับ จะได้ดำเนินการทำบัตรสมาชิก NTC ..กันต่อไป....
นับถือ..One/NTC..
วันศุกร์ที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
ผลจาก..เสียงสะท้อน
กระทู้: 10
เปิดประเด็น จากblog One NTC
« เมื่อ: พฤศจิกายน 10, 2011, 07:42:04 AM »
--------------------------------------------------------------------------------
อ้างจาก
เสียงสะท้อนจากผู้ชม...
...กิจกรรมไทรอัลที่ทำกันทุกวันนี้ ล้วนแล้วแต่เป็นการเผยแพร่ กีฬามอเตอร์ไซด์ไทรอัล ที่เราชื่นชอบทั้งสิ้น การแบ่งกลุ่มหรือทีม ก็เป็นการสะดวกในการจัดกิจกรรม หรือการแข่งขัน หรือสะดวกกับการประสานงานในกลุ่มเพื่อน รูปแบบการฝึกซ้อมเพื่อพัฒนาการขับขี่...หรือ ขับขี่ท่องเที่ยวอันแฝงไว้ด้วยการฝึกฝนทักษะ...หรือ กิจกรรมแข่งขัน ที่ผมจะพูดถึงในโอกาสนี้ครับ ผมไม่ได้ร่วมแข่งขันเป็นเวลา 2 ปีแล้ว ด้วยเหตุผมส่วนตัว และมีเพื่อนอีกหลายคน ที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน แต่ก็มิได้สร้างถาพลบต่อการแข่งขันแต่อย่างใด...จนมาถึงสนามล่าสุดนี้ มีเพื่อนท่านหนึ่งไปร่วมชมการแข่งขัน แล้วมาคุยกันถึงรูปแบบการปฏิบัติตัวในการแข่งขัน..รูปแบบสนาม..การขับขี่ของนักแข่ง..ไม่น่าเชื่อว่ามีผู้ชมรู้สึกผิดหวังกับการมาชม..ไม่น่าเชื่อว่าจะมีผู้ไม่รู้ว่า นี่เขาแข่งกันแล้วหรือ..เพื่อนผู้นี้สรุปให้ผมฟังว่า การแข่งขันทุกวันนี้ ไม่ต่างกับเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว พัฒนากันแต่ชุดแต่งกาย กับรถแข่งที่สวยงาม..การขี่รถไม่พัฒนาเลย....ผมนั่งฟังแล้วพูดไม่ออกครับ ค่อยๆนึกภาพตามที่ท่านผู้นี้เล่า "พอขับขี่เข้าไลน์แข่งก็ลนลานตามเสียงพากษ์ของเพื่อน ที่ตะโกนใส่หู มีการเดินชี้ทางให้เหมือนเด็กๆหัดขี่รถ ทั้งที่ไม่น่ามีส่วนเกี่ยวข้อง การที่เสียแต้มครบ 3 แต้ม แล้วก็พายไปให้เข้าเส้นเป็นสำเร็จ...หรือแม้กระทั่งรูปแบบของสนามแข่ง ที่เรามีพื้นที่มากมายให้จัดสนามแข่งไทรอัล แต่ยังยึดอยู่กับรูปแบบเดิมๆ ที่คับแคบสั้นๆจนขี่กันแทบไม่ได้ "...เสียงสะท้อนแบบนี้เราต้องรับฟังและมาคิดแก้ไข ผมเองก็ยอมรับความจริงกับท่านผู้นี้ที่เป็นหนึ่งในนักขี่รุ่นใหญ่ ที่มองภาพรวมได้ชัดเจน...แล้วเราจะแก้ไขสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย BanhongTrial
Re: เปิดประเด็น จากblog One NTC
« ตอบ #9 เมื่อ: พฤศจิกายน 15, 2011, 08:56:05 PM »
สามในห้าในรูปแต่งกายเข้าร่วมการแข่งขันในรูปแบบที่อินเทรนสุดๆ(เท่าที่ทำได้)ชุดตรงปี สวมใส่ด้วยเจตนาเพื่อที่จะสร้างสีสรร หรืออยากให้มันทันสมัยโดยที่ไม่ได้ไปเหยียดหยันคนอื่นๆที่ไม่ได้ใส่ ชุดไทรอัล หรือใส่ชุดปีเก่าๆ หาซื้อได้ด้วยความเอื้อเฟื้อของเพื่อนฝูงในราคาต้นทุน หรืออาจจะชิดต้นทุนด้วยความจริงใจไม่ได้หวังที่จะมาฟาดฟันกำไร ในราคาที่หาซื้อได้ด้วยกำลังทรัพย์ของตัวเอง(มีปัญญาซื้อ) ซึ่งในความเป็นชุดไทรอัลที่ได้รับการพัฒนามาแล้วหลายท่านก็รู้ดีถึงความพิเศษของมันที่แตกต่างจากชุดโมโตครอสที่เราๆท่านๆเคยใส่ๆกันมา อันนี้เองที่เป็นความฝันในใจของหลายๆท่านที่อยากจะได้มาครอบครอง ซึ่งในวันนี้มีไม่กี่ท่านที่มีโอกาสรวมทั้งผมด้วย ไม่คิด หรือไม่น่าเชื่อว่าจะมีคนบางคนโดยเฉพาะ One ntc เอามาตีบทความให้เราคิดออกไปอีกทางในลักษณะที่ว่า " เอาแต่งตัวขี่รถใหม่ๆทั้งๆที่ฝีมือหมาใม่แดก พวกเอ็งจะแข่งแต่งตัวกันไปทำไมวะ " หรือ "แต่งตัวสวยแบบนี้ รถสวยๆแบบนี้มันต้องขี่ได้เมหมือนใน Youtube สิว้า " อย่างนี้เป็นต้น ไอ้คนที่ว่าเป็นคนดู ที่บอกว่าผิดหวังกับการที่ได้ไปชมนั้น พวกเราก็ขออภัยด้วยที่ทำไม่ได้ดั่งใจที่ปรารถนา เกรดA บ้านเรายังทำไมไม่ได้แม้แต่ครึ่งเดียวใน Youtube "เรา " หรือแม้แต่คุณเองก็ทำไม่ได้ เพียงแค่การพัฒนาเครื่องแต่งกายเล็กๆน้อยๆ กลับกลายมาเป็นนเรื่องที่ต้องมาโดนเหน็บแนม มันจะกลายมาเป็นเรื่องที่จะต้องเอามาเป็นประเด็นที่ต้องเอามาพูดเพื่อจะเอามาพัฒนาวงการไต่เขา เชียวหรือ ในใจคุณต้องการอะไร ห้ามใส่ชุดสวยๆ ห้ามขี่รถใหม่ๆ จนกว่าฝีมือจะเข้าขั้นเทพอย่างนั้นหรือ ให้ใส่ชุด Heboปีเก่าๆหน่อย สีฟ้าๆ กับBeta '97 อะไรประมาณนั้นใช่ไหม ใครอย่าเกินนี้ เพราะข้าเชื่อได้ว่า ข้าเก่งสุดแม้จะไม่ลงแข่งมา 2 ปีแล้ว
สงสารแต่ไอ้ฝรั่งผมทองนั่นนะ มาด้วยใจบริสุทธิ์จริงๆ มันพกเงินปอนด์มาจากบ้าน เสื้อผ้าก็มีขายในบ้านมัน มันก็คงรู้ว่าชุดขี่รถไทรอัลก็คงเป็นชุดแบบนี้ คิดว่ามันคงไม่คิดว่ามาใส่อวดคนไทยให้ใครๆอิจฉา เขามีภรรยาเป็นคนไทย เผลอๆเขาคงแปลให้กันฟัง แล้วเอาไปคุยกันในต่างประเทศอีก เขาจะคิดกันอย่างไรมันจะไม่ตลกกว่าเราใส่ชุดสวย แล้วขี่ไม่เก่งอีกเป็นไหนๆ คนไทยมากัดกันเรื่องใส่เสื้อผ้า
งั้นเรามากันขบคิดกันหน่อยว่า "ชุดกับฝีมือที่ยังต้อง พัฒนา มันจะเป็นทางตันของวงการไต่เขาเชียวหรือ " ช่วยกันคิดหน่อยคร้าบบบบบ
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย BanhongTrial
Re: เปิดประเด็น จากblog One NTC
« ตอบ #12 เมื่อ: พฤศจิกายน 16, 2011, 10:03:22 AM »
...ใครคิดอย่างไร ก็แสดงความคิดเห็นกันครับ ผมเพียงนำเสียงสะท้อนจากผู้ชมมาตีแผ่ให้เราได้รับรู้..และจะได้พัฒนากันต่อไป เรื่องชุดแข่งมิได้ว่ากล่าวใคร แม้แต่ผมเองก็มีชุดสวยๆหลายชุด..แต่การขี่ก็มิได้พัฒนาไปกว่าเดิมนัก...เราควรรับฟังและคิดแก้ไข...One/NTC
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย One/NTC
Re: เปิดประเด็น จากblog One NTC
« ตอบ #14 เมื่อ: พฤศจิกายน 16, 2011, 02:32:38 PM »
ใครจะเอาอะหยังใหม่มาใส่ก็เชิญ แต่เกือกฮาจะได ก่บ่ ใหม่แน่นอนแม่น ก่ครับอีลุง ผมชอบครับ ปากร้ายจริงใจเสียงดัง( บางครั้ง )พร้อมที่จะเปลื่ยนเพื่อส่วนรวม( กิจกรรมวันอาทิตย์ ) ผมก็แค่พอรู้ว่าในใจของแต่ละคนคิดจะได แล้วจะมีใครแหมที่พร้อมอีก? ( รออยู่ ) อีลุงนายแน่มากที่พร้อมที่จะเผชิญกับปัญหาครับ หรือว่าเสียงเงียบไปนี้คือคำตอบสุดท้าย ขอรับกระผม 555 หัวเราะให้กับความสุขในกิจกรรมของวันอาทิตย์
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย teetong
Re: เปิดประเด็น จากblog One NTC
« ตอบ #16 เมื่อ: พฤศจิกายน 16, 2011, 05:01:00 PM »
นักแข่ง ใส่ ชุดใหม่ ขี่รถใหม่ ก็ถูกแซว คนได้ ยินเอามาบอกเล่าปรึกษา หารือก็ถูก ตำหนิ
การที่ จะมานั่ง พูดคุยกัน เพื่อพัฒนา มันยาก นัก หรือคับ
ผม เห็น วงการมา ก็ 20 กว่าปีละ พอมาขี่ ก็เจอเลย อะ ก็มีอยู่ แค่ ภาค เหนือ นี่แหละ คับ แต่ก็ภูมิใจ นะ ที่ได้ ขี่
สมัยผม วงการ โมโตฯ หนัก กว่า นี้ เยอะ เล่นกัน แรง ถึงแรงมาก คับ
วัชระน้อย คุณเกตุ
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย anakeex5/NTC
Re: เปิดประเด็น จากblog One NTC
« ตอบ #21 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2011, 09:30:09 AM »
จากความเห็นในบล๊อคเป็นความคิดเห็นของคนเพียงแค่คนเดียวครับ ต่างคนต่างมองปัจจัยความคิดมาจากหลายอย่างพื้นฐานครอบครัว การศึกษาหรือสภาพสังคมสิ่งแวดล้อม อย่างเอามาเป็นบรรทัดฐานตัดสินคนหมู่มาก เจ้าของความคิดควรแสดงตัวอย่างเปิดเผย ท่านที่นำมาบอกกล่าวควรมีวิสัยทรรศและกลั่นกรองเสียก่อน ผมเป็นเพียงน้องใหม่ขออภัยหากข้อความนี้ได้ล่วงเกินทุกท่าน
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย phanom
Re: เปิดประเด็น จากblog One NTC
« ตอบ #22 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2011, 10:35:55 AM »
สรุปข้อความในปล็อก....เป็นแค่คำติชมจากผู้ชมที่รักไทลอัลท่านหนึ่ง ที่ท่านได้ชี้แนะให้วงการมอเตอร์ไซค์ไต่เขาของพวกเราทุกคนให้พัฒนาขึ้น ถ้าพวกเราทำได้อย่างที่ท่านพูด ก็จะเป็นการดีใช่ไหมครับ ถ้ายังทำไม่ได้ก็น่าจะรับฟังความคิดเห็นไว้พัฒนาในอนาคตได้ ไม่เสียหายอะไรใช่ไหมครับ ทุกวันนี้พี่น้องที่มีใจรักไทรอัลทุก ๆ คนก็ร่วมกันสืบทอดไทรอัลได้ดีอยู่แล้ว กระผมคิดว่าเป็นการดีด้วยซ้ำไปครับ ที่มีคนมาคอยดู เหมือนพ่อแม่กำลังลูก ๆ นั่งเล่นกัน แล้วคอยแนะนำ
..... ผมรักและเคารพทุก ๆ ท่านครับ เพราะทุก ๆ ท่าน ก็รักไทลอัลเหมือนผม มีหัวใจเดียวกัน จากข้อความในปล๊อกไม่น่าเป็นปมขัดแย้งในวงการนี้นะครับ เป็นแค่คำติชม ทั้วไป อยู่ที่พวกเราชาวไทรอัล จะรับฟังหรือไม่ก็แค่นั้นเองครับ.....ด้วยความเคารพครูบาอาจารย์ทุกท่านครับ Lek/NTC
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย Lek/NTC
.
Re: เปิดประเด็น จากblog One NTC
« ตอบ #25 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2011, 12:54:33 PM »
... บทความ "เสียงสะท้อนจากผู้ชม" นี้มุ่งหวังให้มีการพัฒนาการขับขี่ในสไตล์ไทรอัลอย่างเป็นรูปแบบมากขึ้น มีการรักษาบาลานซ์ ..มีท่วงท่าการทรงตัว และการขับขี่ที่สวยงาม อันเป็นเสนห์อย่างหนึ่งของกีฬาไทรอัล ...
...จากแนวทางที่เราฝึกซ้อมในปัจจุบันนี้ น่าจะมีการมุ่งเน้นถึงหลักการทรงตัว และการเคลื่อนรถอย่างแม่นยำ ในแนวการขับขี่ที่มีการอ่านโจทย์ได้อย่างถูกต้องมากขึ้น ...รักษาท่วงท่าอันสวยงาม ในการปรับย้ายตำแหน่งของ ล้อหน้า -ล้อหลัง..เพื่อง่ายต่อการควบคุมรถเคลื่อนที่ผ่านในอุปสรรค์ต่อๆไปได้โดยง่ายขึ้น..ดั่งที่มีนักแข่งรุ่นพี่ๆปฏิบัติไว้เป็นตัวอย่างที่ดี ที่นักขี่รุ่นน้องจะได้ศึกษาและพัฒนาการขี่ต่อไป ...
....สาระสำคัญของบทความนี้ กล่าวถึง พัฒนาการของอุปกรณ์เซฟตี้ประจำตัวนักแข่ง ที่มีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นแล้วอย่างชัดเจน...การเปลี่ยนแปลงของรถแข่งที่ดี แรง..เบา..ควบคุมง่ายขึ้น..ส่วนทักษะการขับขี่ของนักแข่ง อาจจะมีการพัฒนารูปแบบการขับขี่ เพื่อมุ่งเน้นเบสิคการควบคุม และการบาลานซ์ตัวให้มากขึ้น ...รูปแบบของสนามแข่งที่อาจจะ มีการปรับปรุงแก้ไขในรูปแบบที่ยืดหยุ่นต่อการขับขี่..ยืดหยุ่นต่อการใช้เทคนิคต่างๆได้โดยง่าย การวางโจทย์อาจมีการวางแผนกันในทีมงานสร้างสนาม เป็นการสร้างโจทย์ให้กับนักขี่ได้ใช้ความสามารถเฉพาะตัวได้มากขึ้น...เป็นการชี้นำ แนวทางการฝึกซ้อมให้ตรงกับแนวทางการขับขี่ไทรอัลมากยิ่งขึ้น....................
....ขอเรียนเพื่อนๆไทรอัลว่า..ผมได้พูดคุยกับเพื่อนนักขี่หลายท่านแล้ว ขอให้ผมเผยแพร่บทความนี้ด้วยเจตนาอันดีที่มีต่อวงการไทรอัล..จะได้มีการมุ่งเน้นพัฒนาทักษะการขับขี่อย่างเป็นรูปแบบในสไตล์ไทรอัล...อันกล่าวรวมถึงผมเองด้วย ที่จะได้มีการปรับปรุง-แก้ไข การขับขี่ให้ดีขึ้นในรูปแบบไทรอัล โดยมิได้กล่าวว่าใครเป็นจำเพาะเจาะจง... เรื่องชุดแข่ง..รถแข่ง..เราลงทุนกันมากพอควรแล้ว การพัฒนาเทคนิคการขีในขั้นเบสิค เพิ่มเติมการบาลานซ์ ทรงตัวมากขึ้น จึงน่าจะเป็นรูปแบบที่ควรเป็น...ทั้งนี้ผมเองมิได้รับประโยชน์อันใดกับการเปิดประเด็นนี้..แต่เล็งเห็นความเปลี่ยนแปลงที่จะเกิดขึ้นตามมา เท่านั้น..หากบทความดังกล่าวสร้างความเคืองใจให้ท่านใด ขออภัยมา ณ.โอกาสนี้ด้วย หลายๆท่านคาดหวังว่า จะมีการเปลี่ยนแปลงที่ดี ในโอกาสต่อไปครับ...
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย One/NTC
Re: เปิดประเด็น จากblog One NTC
« ตอบ #28 เมื่อ: พฤศจิกายน 18, 2011, 07:03:44 PM »
"ภาพที่ออกไปสู่บุคคลภายนอก ไม่ค่อยจะสวยหรู ซักเท่าไหร่ " เข้าทางมันเลยเห็นไหม
เผยแพร่ใน http://www.trialsclub.cmxseed.com โดย BanhongTrial
...จับต้น-ชนปลาย...One/NTC
วันพุธที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2555
...ช่วงนี้ลุยเก็บงานเก่าครับ เพื่อนๆที่โทรมาปรึกษาเรื่องต่างๆก็อาจตั้งกระทู้ไว้ในเวปนี้ได้เลยนะครับ..จะได้เป็นประโยชน์กับเพื่อนท่านอื่นๆด้วย บางท่านที่ติดตามงานของผมอยู่...ก็อาจแนะนำ..แนะแนว ได้นะครับ..กับเจ้า TLR -200 คันนี้ เป็นการเก็บสะสมซากรถ มาประกอบให้เป็นคันขี่ได้ เก็บรายละเอียดได้ดีพอควร มีการดัดแปลงในส่วนต่างๆไว้พอควร แต่เราก็พยายามซ่อมตกแต่งให้ใช้การได้ดีน่ะครับ..วันนี้ดัดแปลงทำบุ๊ชใส่ล้อหลัง พอไล่หาเซ็นเตอร์ล้อได้ก็กลึงบู๊ชซ้าย-ขวา ไม่ยากเกินไปครับ..
ส่วนเครื่องยนต์...ใช้ลูกสูบพิเศษ โอเวอร์ไซด์ ไม่ต้องตีปลอก สามารถคว้านไล่ไซด์ขึ้นไปได้เลย..แฟนๆ TLR-200 รออีกนิด เร็วๆนี้จะมีชุดลูกสูบแหวนมาบริการครับ..ไม่แพงๆๆ
...TLR-200 ที่ผมทำไปหลายๆคัน แตกต่างกันไปในแนวทางโมดิฟาย เพื่อให้ตรงกับการใช้งานจำเพาะอย่าง บางคันเน้นความสวยงาม+งานเนี๊ยบ..บางคันไม่ต้องสวย ขอสะอาดและใช้งานได้ดี ไร้ปัญหา..บางคันเน้นเดิม+เครื่องแรง.. แต่พื่นฐานของทุกคัน เป็นรถเดิมๆจากญี่ปุ่นทั้งสิ้น ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ แล้วมาตรวจเช็ค แต่งเพิ่ม หรือเซอร์วิสปกติ ครับ ปัญหาเรื่องเครื่องยนต์นั้น หากเป็นการใช้งานตามปกติ ก็ไม่มีปัญหา ขอแค่กรองอากาศสะอาด +น้ำมันเชื้อเพลิงสะอาด+หัวเทียนดี มีไฟสปาร์ค เป็กใช้ได้ น้ำมันเครื่องห้ามห้งและสกปรก ...แต่ครั้งนี้ผมจะมาแจกแจงเรื่องอะไหล่และการซ่อมแซมครับ ..ลูกสูกของ TLR-200 ที่เราหาได้มีแค่ไซด์ STD. ไม่มีโอเวอร์ ไซด์ให้คว้านได้เลย หลายท่านใช้วิธี อัดปลอกสูบใหม่ +ลูกสูบใหม่ STD ..เป็นวิธีที่ดี เท่าที่เราทำได้แล้วครับ ..แต่ปัญหาอยู่ที่ ปลอกสูบใหม่ไม่ทนทาน หลวมเร็วมาก ดั่งที่หลายท่านเจอกันมา..และการอัดปลอกสูบใหม่ เสียเงินสองต่อ ทั้งอัดปลอกและซื้อลูกสูบใหม่..ผมแก้ปัญหาด้วยการใช้ลูกสูบโอเวอร์ไซด์ เป็นลูกสั่งพิเศษ คว้านใส่ได้เลย ไม่ต้องอัดปลอกเสียเงินสองต่อ ได้ลูกสูบใหม่+แหวนใหม่+ปลอกสูบเดิมๆ แรงทนหายห่วง
....อีกปัญหาคือโช๊คอัพหน้า+หลัง ที่ผ่านการใช้งานมานานแล้ว รั่วเสียหายเป็นส่วนมาก เรามีการปรับแต่งแก้ไขและเปลี่ยนซีล ในโช๊คหน้า ..ส่วนโช๊คหลัง ก็ซ่อมแซม และปรับแต่งระบบภายในใหม่ ใช้การได้ดี...ทำไมต้องปรับแต่ง โมดิฟายด้วย ของเดิมๆไม่ดีเหรอ???
...MODIFY เป็นการปรับแต่งเพิ่มสมถนะ เพิ่มประสิทธิ์ภาพในการทำงานให้ดีขึ้น ตอบสนองได้ดีขึ้น ...โดยพื้นฐานของการโมดิฟายคือ STD. ความสมบูรณ์ในการทำงานเป็นพื้นฐานของงานโมดิฟาย...และทำการปรับแต่งในจุดต่างๆอย่างมีหลักการ เพื่อเพิ่มประสิทธิ์ภาพให้ดียิ่งขึ้น ...นั่นคืองานโมดิฟายครับ...
ส่วนเครื่องยนต์...ใช้ลูกสูบพิเศษ โอเวอร์ไซด์ ไม่ต้องตีปลอก สามารถคว้านไล่ไซด์ขึ้นไปได้เลย..แฟนๆ TLR-200 รออีกนิด เร็วๆนี้จะมีชุดลูกสูบแหวนมาบริการครับ..ไม่แพงๆๆ
...TLR-200 ที่ผมทำไปหลายๆคัน แตกต่างกันไปในแนวทางโมดิฟาย เพื่อให้ตรงกับการใช้งานจำเพาะอย่าง บางคันเน้นความสวยงาม+งานเนี๊ยบ..บางคันไม่ต้องสวย ขอสะอาดและใช้งานได้ดี ไร้ปัญหา..บางคันเน้นเดิม+เครื่องแรง.. แต่พื่นฐานของทุกคัน เป็นรถเดิมๆจากญี่ปุ่นทั้งสิ้น ในสภาพที่ค่อนข้างสมบูรณ์ แล้วมาตรวจเช็ค แต่งเพิ่ม หรือเซอร์วิสปกติ ครับ ปัญหาเรื่องเครื่องยนต์นั้น หากเป็นการใช้งานตามปกติ ก็ไม่มีปัญหา ขอแค่กรองอากาศสะอาด +น้ำมันเชื้อเพลิงสะอาด+หัวเทียนดี มีไฟสปาร์ค เป็กใช้ได้ น้ำมันเครื่องห้ามห้งและสกปรก ...แต่ครั้งนี้ผมจะมาแจกแจงเรื่องอะไหล่และการซ่อมแซมครับ ..ลูกสูกของ TLR-200 ที่เราหาได้มีแค่ไซด์ STD. ไม่มีโอเวอร์ ไซด์ให้คว้านได้เลย หลายท่านใช้วิธี อัดปลอกสูบใหม่ +ลูกสูบใหม่ STD ..เป็นวิธีที่ดี เท่าที่เราทำได้แล้วครับ ..แต่ปัญหาอยู่ที่ ปลอกสูบใหม่ไม่ทนทาน หลวมเร็วมาก ดั่งที่หลายท่านเจอกันมา..และการอัดปลอกสูบใหม่ เสียเงินสองต่อ ทั้งอัดปลอกและซื้อลูกสูบใหม่..ผมแก้ปัญหาด้วยการใช้ลูกสูบโอเวอร์ไซด์ เป็นลูกสั่งพิเศษ คว้านใส่ได้เลย ไม่ต้องอัดปลอกเสียเงินสองต่อ ได้ลูกสูบใหม่+แหวนใหม่+ปลอกสูบเดิมๆ แรงทนหายห่วง
....อีกปัญหาคือโช๊คอัพหน้า+หลัง ที่ผ่านการใช้งานมานานแล้ว รั่วเสียหายเป็นส่วนมาก เรามีการปรับแต่งแก้ไขและเปลี่ยนซีล ในโช๊คหน้า ..ส่วนโช๊คหลัง ก็ซ่อมแซม และปรับแต่งระบบภายในใหม่ ใช้การได้ดี...ทำไมต้องปรับแต่ง โมดิฟายด้วย ของเดิมๆไม่ดีเหรอ???
...MODIFY เป็นการปรับแต่งเพิ่มสมถนะ เพิ่มประสิทธิ์ภาพในการทำงานให้ดีขึ้น ตอบสนองได้ดีขึ้น ...โดยพื้นฐานของการโมดิฟายคือ STD. ความสมบูรณ์ในการทำงานเป็นพื้นฐานของงานโมดิฟาย...และทำการปรับแต่งในจุดต่างๆอย่างมีหลักการ เพื่อเพิ่มประสิทธิ์ภาพให้ดียิ่งขึ้น ...นั่นคืองานโมดิฟายครับ...
วันศุกร์ที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2554
แนะนำมือใหม่..
...มือใหม่ ไปทางไหนดี???..น่าจะเป็นคำถามในใจใครหลายๆคน ที่สนใจกีฬาไทรอัล หรือนักขี่รุ่นใหม่ ที่เริ่มเข้าสู่วงการไทรอัล..จากสภาพปัจจุบันที่มีหลายกลุ่ม..แบ่งเป็นทีมต่างๆ ก็เพื่อความสะดวกในการขับขี่ฝึกซ้อม หรือสะดวกในเรื่องเวลา หรือแนวทางการฝึกฝนที่แตกต่างกันออกไป ... ทำให้หลายๆคนที่อยากขี่ไทรอัล อยากมีเพื่อน ไม่แน่ใจว่าจะไปทางไหนดี?..อยู่ค่ายไหนดี?...แนะนำให้เลือก สนุกกับแนวทางที่ตนเองชื่นชอบดีกว่าครับ เพื่อนกลุ่มไหนก็ได้..สร้างมิตรสัมพันธ์ที่ดีกับเพื่อนทุกกลุ่ม ทุกคน...พยายามเรียนรู้อย่างสนุกสนาน ฝึกฝน และเก็บเกี่ยวประสบการณ์จากพี่ๆ เพื่อนๆ กีฬาไทรอัลเริ่มต้นได้ไม่ยากครับ หากมีการเรียนรู้จนสามารถขับขี่ได้อย่างปลอดภัยแล้ว จึงค่อยๆฝึกฝนขั้นต่อไปได้ไม่ยาก..ทุกวันนี้มีเพื่อนหลายคนที่มีฝีมือและช่วยกันฝึกสอน เป็นการเผยแพร่กีฬาไทรอัลให้กับผู้ที่สนใจ ...ความเป็นตัวของตัวเองหาความสุขกับสิ่งที่คิดว่า..ใช่..นั่นหละดีที่สุดครับ..
วันพฤหัสบดีที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
เรื่องเล่า..ไทรอัล
....>>>>> ...สำหรับพวกเราหลายคนแล้ว มอเตอร์ไซด์ไทรอัลเป็นส่วนหนึ่งชองชีวิตเลยก็ว่าได้ บางคนจบชีวิตเพราะอุบัติเหตุจากการขี่มอเตอร์ไซด์ประเภทนี้ หลายคนได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ไม่ย่อท้อที่จะขับขี่กันต่อไป เพราะอะไร???..โหด มันส์ ฮา..สนุก เหนื่อย และได้ออกกำลัง เป็นมอเตอร์สปอร์ตที่มีค่าใช้จ่ายค่อนข้างต่ำ มีรถไทรอัลหนึ่งคันกับอุปกรณ์เซฟตี้ ก็สนุกได้แล้ว ขี่เล่นที่ไหนก็ได้ หน้าบ้าน..หลังบ้าน ริมฟุตบาธ ฯลฯ ส่วนใหญ่แล้วเราจะเป็นคนวัยทำงาน ที่ชื่นชอบ มอเตอร์ไซด์ ชอบกีฬาท้าทาย ผจญภัย อุปนิสัยคล้ายๆกันคือ ชอบอิสระ รักธรรมชาติ มีความมั่นใจในตนเอง ฯลฯ ... นึกย้อนหลังไปเมื่อครั้งที่หัดขี่ไทรอัลใหม่ๆ ผมเริ่มต้นในทีม "สันป่าตอง" จากการชักชวนของเพื่อน"ชูศักดิ์" ที่เลิกขี่ไปนานแล้ว รถไทรอัลคันแรกของผมเป็นรถ HONDA TLM-200 ในทีมมีพี่ประอินทร์ และพ่อหลวงสาคร เป็นหัวเรือใหญ่ พาน้องๆหัดขี่ซ้อมกันวันอาทิตย์ สมัยนั้นเราขี่ไป อ.แม่วาง..อ.หางดง..บางครั้งไปขี่กับชมรมในอ.เมืองเชียงใหม่..ซึ่งรู้สึกว่ายากครับ กับการเจออุปสรรค์ที่ไม่เคยเจอ..ดอยสูง และมุมชัน ไต่ไปตาม สันเขาและริมดอยสูง การควบคุมรถในลักษณะใช้ครัทช์เลี้ยงรถไต่ขึ้นและหักมุมเลี้ยว...เสียท่าหน้ายก หงายท้องตอนขึ้นสายพี่น้อย..เชียงราย..หลายครั้ง ผู้ที่คอยช่วยเหลือคือพี่ประอินทร์ ช่วยยกรถให้เสมอๆ...จากการได้มาขี่ที่ชมรม ได้มีโอกาสรู้จักพี่ๆเพื่อนๆมากขึ้นทางชมรมก็มี อ.มนู..เฮียป่า..พี่เด๋อ..พี่ต๋อง..เฮียสงค์..อ้ายนนท์..อ้ายสิทธิ์..พี่หน่อย..โกยี..และอีกหลายคน.. ได้รู้จักพี่โจ้ กับทีมโจโจ้ไบท์..ทีมบ้านฟ่อน โดยโกแดง..ทีมสันกำแพง โดยพี่สัมฤทธิ์..ทีมแม่ริม โดยพี่ศักดิ์ออร์โต้..ทีมแม่โจ้ กับอ้ายโบ้ อ้ายเทน ..ฯลฯ
...ผมรู้สึกประทับใจที่ได้มาขี่กับชมรม..ขี่ขึ้นดอยสุเทพฯ เหนื่อย ยาก อากาศเย็นดีครับ ต้นไม้ใหญ่ร่มรื่น เส้นทางสูงชัน น่าตื่นเต้น...บ่อยครั้งที่ทุกทีมมาร่วมกันขี่ขึ้นดอยสุเทพ เป็นภาพน่าประทับใจมากครับ แต่การที่เราเป็นเด็กรุ่นน้อง..ได้แต่ฟังผู้ใหญ่คุยกัน ฟังเค้าก็สนุกดีครับ เก็บภาพประทับใจไว้เสมอมา เมื่อก่อนห่อข้าวไปกินกันบนดอย ที่ศาลาแดง หน้าวัดบนขุนช่างเคี่ยนครับ กินข้าวร่วมกัน หลายๆคนมีที่นั่งประจำตัว เช่น เฮียป่า นั่งทางด้านใต้ ใกล้ๆพี่เด๋อ พี่หน่อยนั่งอีกมุม..ใกล้เฮียป่า พวกเราเด็กๆนั่งตรงข้ามอีกด้านนึง ..เหตุการณ์บนศาลาที่พักกลางวัน มีสนุกๆเยอะครับ ครั้งนึง มีเพื่อนคนนึง ขาขึ้นรถล้ม แฮนด์คดงอ ก็ดัดกันเองแบบสดๆเลย ปรากฏว่าหักคาเท้า..เพราะว่าเอาแฮนด์พาดกับเสาไม้แล้วขึ้นไปขย่ม..ตอนขาลงก็ทุลักทุเลหน่อย แบบฮาๆ
.....มีครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว...ขึ้นไปแล้วยางรั่ว เป็นยางหลัง ก็งัดกันออก แล้วเอาใบสนแห้งๆ ยัดใส่จนแน่น แล้วงัดใส่เหมือนเดิม..แทนที่ลม ด้วยใบสนแห้ง...ก็ขี่ลงดอยมาได้ ใบสนด้านใน ช่วยรองรับการกระแทกรักษาขอบล้อไม่ให้เสียหาย...เทคนิคแปลกๆ..ขำๆ มีเสมอๆ..
...ผมรู้สึกประทับใจที่ได้มาขี่กับชมรม..ขี่ขึ้นดอยสุเทพฯ เหนื่อย ยาก อากาศเย็นดีครับ ต้นไม้ใหญ่ร่มรื่น เส้นทางสูงชัน น่าตื่นเต้น...บ่อยครั้งที่ทุกทีมมาร่วมกันขี่ขึ้นดอยสุเทพ เป็นภาพน่าประทับใจมากครับ แต่การที่เราเป็นเด็กรุ่นน้อง..ได้แต่ฟังผู้ใหญ่คุยกัน ฟังเค้าก็สนุกดีครับ เก็บภาพประทับใจไว้เสมอมา เมื่อก่อนห่อข้าวไปกินกันบนดอย ที่ศาลาแดง หน้าวัดบนขุนช่างเคี่ยนครับ กินข้าวร่วมกัน หลายๆคนมีที่นั่งประจำตัว เช่น เฮียป่า นั่งทางด้านใต้ ใกล้ๆพี่เด๋อ พี่หน่อยนั่งอีกมุม..ใกล้เฮียป่า พวกเราเด็กๆนั่งตรงข้ามอีกด้านนึง ..เหตุการณ์บนศาลาที่พักกลางวัน มีสนุกๆเยอะครับ ครั้งนึง มีเพื่อนคนนึง ขาขึ้นรถล้ม แฮนด์คดงอ ก็ดัดกันเองแบบสดๆเลย ปรากฏว่าหักคาเท้า..เพราะว่าเอาแฮนด์พาดกับเสาไม้แล้วขึ้นไปขย่ม..ตอนขาลงก็ทุลักทุเลหน่อย แบบฮาๆ
.....มีครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว...ขึ้นไปแล้วยางรั่ว เป็นยางหลัง ก็งัดกันออก แล้วเอาใบสนแห้งๆ ยัดใส่จนแน่น แล้วงัดใส่เหมือนเดิม..แทนที่ลม ด้วยใบสนแห้ง...ก็ขี่ลงดอยมาได้ ใบสนด้านใน ช่วยรองรับการกระแทกรักษาขอบล้อไม่ให้เสียหาย...เทคนิคแปลกๆ..ขำๆ มีเสมอๆ..
วันจันทร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
ขุดซาก-ฟื้นคืนชีพ...รถเก่า
...8-11-54 >>> ...น่าน้อยใจแทนพระเอกรุ่นเก่าๆเช่น TLM..TLR..TY..BETA TR-34..FANTIC..รุ่นแรกๆที่เคยเป็นตัวแข่ง เมื่อสมัยก่อนๆ นะครับ...แล้วรถพวกนี้หายไปไหน??? อาจจอดทิ้งอยู่หลังบ้าน หรือไปขี่เข้าสวนจนพังจอดทิ้งไว้โดยเป่าประโยชน์..เทคนิคเชิงช่างเราก็พอมีกันพอควร ไม่ยากๆๆ เรามาฟื้นคืนชีพรถเก่าเหล่านี้กันดีกว่าครับ คงใช้ทุนไม่มากนักขอเพียงเครื่องติด ขี่ได้ เบรคหยุด ก็สนุกกันได้แล้วครับ...
...TLM-200 เครื่อง 200cc. เพียงพอกับการใช้งานขี่ดอย..ยกล้อได้ไกลๆ หรือฝึกเล่นออกกำลังกายครับ เครื่องหลวม แน่นอนในรถเก่าแบบนี้ แต่เราขอสเปคกลางๆก็พอ ในส่วนของเครื่องยนต์ เริ่มต้นจากกรองอากาศทำความสะอาด..แผ่นฟองน้ำกรองอากาศ..ท่อยางไอดี หากรั่วก็ซ่อมแซม..รีดวาล์ว..ลูกสูบ+แหวน..ก้านสูบ..ประเก็นฝาสูบ..ไปถึงท่อไอเสีย..ขอเพียงใช้การได้ กำลังอัดยังพอไหว กดสตาร์ทหมุนดูลูกปืนไม่ดังเกินไป ก็หยวนๆครับ...น้ำมันเกียร์ก็ถ่ายเปลี่ยนใหม่ด้วยครับ..คาร์บูเรเตอร์ ก็ถอดแยกชิ้นส่วน และทำความสะอาดทุกซอก ทุกมุม ตรวจดูทุกรู รูอากาศ-รูน้ำมัน..เข็มเร่ง และเสื้อเข็มเร่ง และเช็คระดับน้ำมันในห้องลูกลอยด้วยครับ..วาล์วน้ำมันก็ทำความสะอาดให้ดี ซีลต่างๆหากรั่วก็ซ่อมหรือเปลี่ยนเลยครับ...ระบบไฟจุดระเบิด เปลี่ยนหัวเทียนใหม่ น่าจะดีกว่านะครับ ให้ทดลองดูการสปาร์คที่เขี้ยวหัวเทียนดูก่อนที่จะใส่เข้าไปที่ฝาสูบนะครับ หากไฟดีสีสวย ก็ไม่มีปัญหา ตรวจดูที่ระยะชักของสายคันเร่งซะหน่อย เร่งและปล่อยลูกเร่งทำงานปกติก็ผ่าน..น้ำมัน+2T ผสมถังหรือใช้ปั้ม 2T ก็ตามสะดวก ปิดคันเร่งนิดหน่อย กดสตาร์ทเลย...
หากติดได้ให้เดินเบาไว้ก่อน พร้อมฟังเสียงต่างๆที่เกิดขึ้นในเครื่องยนต์ครับ วอร์มไว้ซักครู่ก็ทดสอบเข้าเกียร์ลองขี่วนดู แต่ให้ระวังรถกระตุกเพราะครัทช์ไม่จากนะครับ ขี่วนบีบครัทช์ทดสอบการทำงานดูจนใช้การได้ดีก็จบไปสำหรับเครื่องยนต์...
....10-11-54 >>> ......รถ TLR-200 ประหยัดน้ำมันดีครับ..มีรถเก่าในบ้านเราไม่น้อย แต่ก็โดนกวาดซื้อ ส่งไปขายต่างประเทศไม่น้อยครับ ผมเคยปรับปรุงหลายคัน ปัญหาใหญ่ๆของ TLR -200 คือเครื่องหลวม..โช๊คหลัง..คันสตาร์ทหัก..โช๊คหน้าเสีย..บังโคลนหัก ฯลฯ การดัดแปลงแก้ไขแฟรม...การขับขี่ TRL-200 ในรูปแบบไทรอัล ท่ายืนไมค่อยลงตัวครับ เราแก้ไขโดยการตัดต่อจุดยืนพักเท้าครับ ยืดต่ำลงได้ 1.5 " - 2" สบายๆ และยังปรับเปลียนองศาคอได้ ด้วยการการตัดต่อคอรถให้มีระยะห่าง ล้อหน้า-หลัง สั้นลง 1-2" ...จากการปรับแต่งตามสูตรของเพื่อนฝรั่ง ทำให้ได้รถที่คล่องตัวมากขึ้นในการควบคุม ท่ายืนเป็นธรรมชาติดีขึ้น ไม่ต้องก้มมากครับ...แต่ขั้นตอนการตัดต่อ ควรทำอย่างปราณีต และแข็งแรงโดยผู้ชำนาญงานจะดีกว่า... เครื่องยนต์...200 cc.ให้แรงบิดเพียงพอกับการฝึกขี่-ใช้งานครับ..หากลูกสูบหลวมก็โอเวอร์ฮอลเครื่องใหม่..หรือซ่อมแค่พอใช้งานก็แล้วแต่ความต้องการ ลูกสูบแนะนำเป็นของแท้ TLR-200 ที่มีแค่ไซด์ STD.หรืองบจำกัดก็เล่นโอเวอร์ไซด์ของแต่งที่มีในท้องตลาดได้ครับ...ส่วนเสื้อสูบหากใช้ลูกสูบแท้ก็ต้องเอาเสื้อสูบไปตีปลอกสูบใหม่ แต่หากเล่นโอเวอร์ไซด์ก็คว้านขึ้นไปเลย ...วาล์ว หากบ่าหมดก็เปลี่ยนใหม่ จะเทียบหรือแท้ก็แล้วแต่สะดวก อย่าลืมไกด์วาล์ว และซีลหมวกวาล์วด้วยนะครับ...เรียกว่าหากลื้อก็ยกประเก็นชุดบนกันไปเลย...โซ่ราวลิ้น ก็ควรเปลี่ยนไปเลย ก็ตรวจดูยางรองโซ่ และชุดดันโซ่ด้วยนะครับ..เปิดมาแล้วทำให้จบ ขยันขูดประเก็นหน่อย เอาแบบเนี๊ยบจะได้ไม่รั่วซึมทีหลัง...ระบบซีลต่างๆเปลี่ยนไปเลยก็ดี แต่หากงบจำกัดก็ไม่รั่วไม่เปลี่ยนได้ครับ..น้ำมันเครื่องสำคัญครับตรวจเช็คให้อยู่ในระดับครับ.. ...โช๊คหน้าผมเคยเจอปัญหาแกนโช๊คสึก จากการใช้งานหนัก ไม่ดูแล ขนาดหาแกนเปลี่ยนใหม่เลย..แต่หากบุ๊ชด้านในเสียก็ซ่อมกันตามสภาพครับ..ซีลรั่วก็เปลี่ยน ซีลเปลี่ยนน้ำมันโช๊ค ก็แค่นั้นครับ...ส่วนโช๊คหลัง ส่วนใหญ่จะเสีย แต่ก็สามารถโมดิฟาย-ซ่อมได้ครับ ใช้งานได้ผลดีดั่งที่ทำไปแล้วลายๆคัน... คันสตาร์ทหัก เจอบ่อยๆครับ เก็บชิ้นส่วนไว้ให้ครบ แล้วเอามาเชื่อม-ซ่อมได้ครับ ผมเคยทำมาแล้วหลายคันครับ....คิดว่าบทความนี้น่าจะเป็นข้อมูลในการเริ่มต้น และอาจเป็นแนวทางในการปรับปรุงรถ ให้เพื่อนๆได้บ้างครับ...
...TLM-200 เครื่อง 200cc. เพียงพอกับการใช้งานขี่ดอย..ยกล้อได้ไกลๆ หรือฝึกเล่นออกกำลังกายครับ เครื่องหลวม แน่นอนในรถเก่าแบบนี้ แต่เราขอสเปคกลางๆก็พอ ในส่วนของเครื่องยนต์ เริ่มต้นจากกรองอากาศทำความสะอาด..แผ่นฟองน้ำกรองอากาศ..ท่อยางไอดี หากรั่วก็ซ่อมแซม..รีดวาล์ว..ลูกสูบ+แหวน..ก้านสูบ..ประเก็นฝาสูบ..ไปถึงท่อไอเสีย..ขอเพียงใช้การได้ กำลังอัดยังพอไหว กดสตาร์ทหมุนดูลูกปืนไม่ดังเกินไป ก็หยวนๆครับ...น้ำมันเกียร์ก็ถ่ายเปลี่ยนใหม่ด้วยครับ..คาร์บูเรเตอร์ ก็ถอดแยกชิ้นส่วน และทำความสะอาดทุกซอก ทุกมุม ตรวจดูทุกรู รูอากาศ-รูน้ำมัน..เข็มเร่ง และเสื้อเข็มเร่ง และเช็คระดับน้ำมันในห้องลูกลอยด้วยครับ..วาล์วน้ำมันก็ทำความสะอาดให้ดี ซีลต่างๆหากรั่วก็ซ่อมหรือเปลี่ยนเลยครับ...ระบบไฟจุดระเบิด เปลี่ยนหัวเทียนใหม่ น่าจะดีกว่านะครับ ให้ทดลองดูการสปาร์คที่เขี้ยวหัวเทียนดูก่อนที่จะใส่เข้าไปที่ฝาสูบนะครับ หากไฟดีสีสวย ก็ไม่มีปัญหา ตรวจดูที่ระยะชักของสายคันเร่งซะหน่อย เร่งและปล่อยลูกเร่งทำงานปกติก็ผ่าน..น้ำมัน+2T ผสมถังหรือใช้ปั้ม 2T ก็ตามสะดวก ปิดคันเร่งนิดหน่อย กดสตาร์ทเลย...
หากติดได้ให้เดินเบาไว้ก่อน พร้อมฟังเสียงต่างๆที่เกิดขึ้นในเครื่องยนต์ครับ วอร์มไว้ซักครู่ก็ทดสอบเข้าเกียร์ลองขี่วนดู แต่ให้ระวังรถกระตุกเพราะครัทช์ไม่จากนะครับ ขี่วนบีบครัทช์ทดสอบการทำงานดูจนใช้การได้ดีก็จบไปสำหรับเครื่องยนต์...
....10-11-54 >>> ......รถ TLR-200 ประหยัดน้ำมันดีครับ..มีรถเก่าในบ้านเราไม่น้อย แต่ก็โดนกวาดซื้อ ส่งไปขายต่างประเทศไม่น้อยครับ ผมเคยปรับปรุงหลายคัน ปัญหาใหญ่ๆของ TLR -200 คือเครื่องหลวม..โช๊คหลัง..คันสตาร์ทหัก..โช๊คหน้าเสีย..บังโคลนหัก ฯลฯ การดัดแปลงแก้ไขแฟรม...การขับขี่ TRL-200 ในรูปแบบไทรอัล ท่ายืนไมค่อยลงตัวครับ เราแก้ไขโดยการตัดต่อจุดยืนพักเท้าครับ ยืดต่ำลงได้ 1.5 " - 2" สบายๆ และยังปรับเปลียนองศาคอได้ ด้วยการการตัดต่อคอรถให้มีระยะห่าง ล้อหน้า-หลัง สั้นลง 1-2" ...จากการปรับแต่งตามสูตรของเพื่อนฝรั่ง ทำให้ได้รถที่คล่องตัวมากขึ้นในการควบคุม ท่ายืนเป็นธรรมชาติดีขึ้น ไม่ต้องก้มมากครับ...แต่ขั้นตอนการตัดต่อ ควรทำอย่างปราณีต และแข็งแรงโดยผู้ชำนาญงานจะดีกว่า... เครื่องยนต์...200 cc.ให้แรงบิดเพียงพอกับการฝึกขี่-ใช้งานครับ..หากลูกสูบหลวมก็โอเวอร์ฮอลเครื่องใหม่..หรือซ่อมแค่พอใช้งานก็แล้วแต่ความต้องการ ลูกสูบแนะนำเป็นของแท้ TLR-200 ที่มีแค่ไซด์ STD.หรืองบจำกัดก็เล่นโอเวอร์ไซด์ของแต่งที่มีในท้องตลาดได้ครับ...ส่วนเสื้อสูบหากใช้ลูกสูบแท้ก็ต้องเอาเสื้อสูบไปตีปลอกสูบใหม่ แต่หากเล่นโอเวอร์ไซด์ก็คว้านขึ้นไปเลย ...วาล์ว หากบ่าหมดก็เปลี่ยนใหม่ จะเทียบหรือแท้ก็แล้วแต่สะดวก อย่าลืมไกด์วาล์ว และซีลหมวกวาล์วด้วยนะครับ...เรียกว่าหากลื้อก็ยกประเก็นชุดบนกันไปเลย...โซ่ราวลิ้น ก็ควรเปลี่ยนไปเลย ก็ตรวจดูยางรองโซ่ และชุดดันโซ่ด้วยนะครับ..เปิดมาแล้วทำให้จบ ขยันขูดประเก็นหน่อย เอาแบบเนี๊ยบจะได้ไม่รั่วซึมทีหลัง...ระบบซีลต่างๆเปลี่ยนไปเลยก็ดี แต่หากงบจำกัดก็ไม่รั่วไม่เปลี่ยนได้ครับ..น้ำมันเครื่องสำคัญครับตรวจเช็คให้อยู่ในระดับครับ.. ...โช๊คหน้าผมเคยเจอปัญหาแกนโช๊คสึก จากการใช้งานหนัก ไม่ดูแล ขนาดหาแกนเปลี่ยนใหม่เลย..แต่หากบุ๊ชด้านในเสียก็ซ่อมกันตามสภาพครับ..ซีลรั่วก็เปลี่ยน ซีลเปลี่ยนน้ำมันโช๊ค ก็แค่นั้นครับ...ส่วนโช๊คหลัง ส่วนใหญ่จะเสีย แต่ก็สามารถโมดิฟาย-ซ่อมได้ครับ ใช้งานได้ผลดีดั่งที่ทำไปแล้วลายๆคัน... คันสตาร์ทหัก เจอบ่อยๆครับ เก็บชิ้นส่วนไว้ให้ครบ แล้วเอามาเชื่อม-ซ่อมได้ครับ ผมเคยทำมาแล้วหลายคันครับ....คิดว่าบทความนี้น่าจะเป็นข้อมูลในการเริ่มต้น และอาจเป็นแนวทางในการปรับปรุงรถ ให้เพื่อนๆได้บ้างครับ...
วันอาทิตย์ที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554
เสียงสะท้อนจากผู้ชม...
...กิจกรรมไทรอัลที่ทำกันทุกวันนี้ ล้วนแล้วแต่เป็นการเผยแพร่ กีฬามอเตอร์ไซด์ไทรอัล ที่เราชื่นชอบทั้งสิ้น การแบ่งกลุ่มหรือทีม ก็เป็นการสะดวกในการจัดกิจกรรม หรือการแข่งขัน หรือสะดวกกับการประสานงานในกลุ่มเพื่อน รูปแบบการฝึกซ้อมเพื่อพัฒนาการขับขี่...หรือ ขับขี่ท่องเที่ยวอันแฝงไว้ด้วยการฝึกฝนทักษะ...หรือ กิจกรรมแข่งขัน ที่ผมจะพูดถึงในโอกาสนี้ครับ ผมไม่ได้ร่วมแข่งขันเป็นเวลา 2 ปีแล้ว ด้วยเหตุผมส่วนตัว และมีเพื่อนอีกหลายคน ที่ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน แต่ก็มิได้สร้างภาพลบต่อการแข่งขันแต่อย่างใด...จนมาถึงสนามล่าสุดนี้ มีเพื่อนหลายท่านไปร่วมชมการแข่งขัน แล้วมาคุยกันถึงรูปแบบการปฏิบัติตัวในการแข่งขัน..รูปแบบสนาม..การขับขี่ของนักแข่ง..ไม่น่าเชื่อว่ามีผู้ชมรู้สึกผิดหวังกับการมาชม..ไม่น่าเชื่อว่าจะมีผู้ไม่รู้ว่า นี่เขาแข่งกันแล้วหรือ..เพื่อนผู้นี้สรุปให้ผมฟังว่า การแข่งขันทุกวันนี้ ไม่ต่างกับเมื่อ 10 กว่าปีที่แล้ว พัฒนากันแต่ชุดแต่งกาย กับรถแข่งที่สวยงาม..การขี่รถไม่พัฒนาเลย....ผมนั่งฟังแล้วพูดไม่ออกครับ ค่อยๆนึกภาพตามที่ท่านผู้นี้เล่า "พอขับขี่เข้าไลน์แข่งก็ลนลานตามเสียงพากษ์ของเพื่อน ที่ตะโกนใส่หู มีการเดินชี้ทางให้เหมือนเด็กๆหัดขี่รถ ทั้งที่ไม่น่ามีส่วนเกี่ยวข้อง การที่เสียแต้มครบ 3 แต้ม แล้วก็พายไปให้เข้าเส้นเป็นสำเร็จ...หรือแม้กระทั่งรูปแบบของสนามแข่ง ที่เรามีพื้นที่มากมายให้จัดสนามแข่งไทรอัล แต่ยังยึดอยู่กับรูปแบบเดิมๆ ที่คับแคบสั้นๆจนขี่กันแทบไม่ได้ "...เสียงสะท้อนแบบนี้เราต้องรับฟังและมาคิดแก้ไข ผมเองก็ยอมรับความจริงกับท่านผู้นี้ที่เป็นหนึ่งในนักขี่รุ่นใหญ่ ที่มองภาพรวมได้ชัดเจน...แล้วเราจะแก้ไขสิ่งเหล่านี้ได้อย่างไร ???
.... >>>>> รถแข่ง..รถที่เราใช้ขับขี่กันทุกวันนี้ มีการพัฒนาขึ้นตามเทคโนโลยี และกำลังทรัพย์ของพวกเรา แรง เบา โช๊คดี และสวยงาม..เครื่องยนต์มีความจุ 250cc.ขึ้นไป ระบายความร้อนด้วยน้ำ..โช๊คอัพหน้านุ่มหนึบ..โช๊คหลังเป็นโช๊คแก๊สปรับระดับได้..เบรคเป็นดิสเบรคหน้า-หลัง เป็นแบบ 2พอร์ทหรือ4พอร์ทแล้วแต่การออกแบบ...แฮนด์มีการพัฒนามาใช้แบบแฟทบาร์...ยางเรเดียล ในล้อหลัง ช่วยเพิ่มการยึดเกาะกับพื้นแทรคได้ดีขึ้น...ครัทช์ไฮโดรลิค ช่วยให้เบาแรงในการควบคุม...มิติการออกแบบรถทำมาดี เป็นสเปครถแข่ง..ต่างจากรถที่เราใช้แข่งเมื่อสมัยก่อน ที่ส่วนใหญ่เป็นรถที่ระบายความร้อนด้วยลม เช่น TLM-TY ฯลฯ...เหล่านี้คือการพัฒนาของรถแข่ง ซึ่งจากสังคมภายนอกสายตาผู้สนใจผู้ติดตาม เป็นรถสมถนะสูง เป็นรถในฝันทั้งสิ้น นี่คือรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงไปของมอเตอร์ไซด์ที่เราใช้ขับขี่ครับ....
.... >>>>> นักกีฬา..จากที่ได้รับฟังความคิดเห็นจากผู้ใหญ่ท่านนี้ ดูเหมือนเราไม่ได้ต่างจาก 10 กว่าปีที่แล้ว ทั้งรูปแบบการขี่และพฤติกรรมในสนาม ที่ไม่ค่อยมีระเบียบ...ผมฟังแล้วมึนครับ แต่พอนึกภาพตามแล้ว พอเข้าใจว่าท่านผู้นี้พยายามบอกอะไรกับเรา...ท่านบอกว่าเราขี่กันแบบขอไปที ขี่ไปให้เข้าจุดฟินิช.. หากเสีย 3 แต้ม ก็เอาเ้ท้าพายไปให้จบๆ..ไม่พยายามรักษารูปแบบการขี่ของไทรอัล ที่ต่อสู้กับตัวเอง ต่อสู้กับโจทย์ รักษาการทรงตัว ขับขี่ผ่านอุปสรรค์ที่นายสนามให้ไว้ ด้วยท่วงท่าในลีลาไทรอัล โดยไม่เอาเ้ท้าลงแตะพื้นแทรคง่ายๆ ...ส่วนเพื่อนนักแข่งบางท่านที่เอาใจช่วย ก็ส่งเสียงดัง ทั้งเชียร์ทั้งพยายามสอน บอกไลน์การขี่ดั่งที่ตนเองต้องการ การเข้าไปในลู่ไลน์การแข่งขัน มีผลโดยตรงกับนักแข่ง ที่อาจทำลายสมาธิ และกีดขวางไลน์ ของนักแข่งได้..แต่หากเป็นเฮลเปอร์ ผู้ช่วยเซฟตี้ที่จุดอันตราย ก็อาจมีได้เพื่อความปลอดภัย แต่น่าจะเป็นไปอย่างมีรูปแบบ และไม่ส่งเสียงดังรบกวนผู้อื่น...หากผู้ชมและเพื่อนนักแข่งต่างเงียบสงบ ดูการแก้ปัญหาในโจทย์ที่ให้ไว้กับนักแข่ง ในรูปแบบความถนัดของแต่ละท่าน น่าจะเกิดสมาธิและแก้ปัญหาได้ดีขึ้น ...นี่เป็นความคิดเห็นจากผู้ชมการแข่งขันครับ...ผมเขียนบทความนี้ขึ้นมา เพราะมีแรงจูงใจจากผู้ที่มองเราอยู่ด้วยใจรักในกีฬาไทรอัล และถ่ายทอดความคิดนี้มาให้เพื่อนไทรอัลได้รับรู้และพิจารณาแก้ไขกันต่อไปอย่างมีรูปแบบ...ไม่มีเจตนาทำลายความรู้สึกที่ดีในผองเพื่อนนักขี่ แต่มุ่งหวังให้เราแก้ไขในจุดบกพร่องของพวกเราทุกคนครับ...
....>>>>> สนามแข่งขัน..รูปแบบของสนามแข่งขันทุกวันนี้ไม่ได้มีการพัฒนามากนักจากเมื่อสมัยก่อน ..ค่อนข้างสั้นและแคบ บีบบังคับกันในจุดหักเลี้ยว หรือบังคับขึ้นเหลี่ยมหินมากเกินไป โดยใช้ป้ายลูกศร..ในมุมเลี้ยวหรือจุดคับขันนั้น หากพลาด..ล้อหลังโดนป้ายห้าม ก็เสีย 5 แต้มไปเลย... การวางรูปแบบสนามแคบ+สั้น ทำให้นักแข่งทำอะไรไม่ได้มากนัก ส่วนใหญ่ จะมีการดูไลน์การขี่จาก ผู้ที่ขี่ก่อนๆแล้วแก้ไข เลียนแบบ เพราะไม่มีไลน์ให้เลือกเล่นมากนักจากรูปแบบสนาม..และรูปแบบสนามที่ขี่กันในร่องน้ำซะส่วนใหญ่ ทำให้เสียรูปแบบของกีฬาไทรอัล ที่มีรูปแบบการปีนป่ายอย่างมีจังหวะจะโคน ดั่งแพะภูเขา..ความยากยาวของสนาม มีส่วนเป็นอย่างมาก กับการพัฒนาของนักแข่ง หากเรายืดสนามออกไปให้ยาวขึ้น และจัดวางอุปสรรค์ให้มีระยะห่างช่องไฟอย่างเหมาะสม มีขึ้น-ลง ซ้าย-ขวา เปิดไลน์ให้กว้าง เพื่อเป็นที่หยุดทรงตัว จัดย้ายตำแหน่งวางรถ ก่อนเล่นอุปสรรค์ต่อๆไป ที่อาจจะสูงใหญ่ และดูยากกว่าที่เป็นอยู่ ก็จะมีการพัฒนาการฝึกซ้อมไปตามรูปแบบของสนามที่เปลี่ยนไป รูปแบบสนามนี้ไม่ยากเราหาดูได้จากการแข่งขันต่างประเทศ แต่...ของเราเป็นแค่คลาสกลางๆหรือล่างๆนะครับ.. เราโชคดีมากที่มีธรรมชาติ ป่า ภูเขาอยู่ไกล้ และมีอิสระในการจัดการแข่งขันได้พอสมควร หากแต่การใช้พื้นที่ของเรายังไม่คุ้มค่าอย่างเหมาะสม กับพื้นที่ป่าที่เราขออนุญาติใช้ เราสามารถเพิ่มโครงการปลูกป่าในพื้นที่ไกล้เคียง เป็นการคืนธรรมชาติแลกเปลี่ยนกับต้นไม้เล็กๆ ที่เราตัดทำลายไประหว่างปรับแต่งพื้นที่เพื่อทำการแข่งขัน.. เรื่องราวเหล่านี้เราน่าจะรับฟังและพิจารณาด้วยเหตุและผล ปรับปรุงแผนการดำเนินการต่างๆได้ไม่ยาก ให้หลายๆคนมีส่วนร่วมในการเสนอแนะ และมีการรับฟังอย่างใช้สติแล้ว ร่วมกันพัฒนากีฬาไทรอัลให้เป็นที่ยอมรับในสังคมปัจจุบันมากยิ่งขึ้น ผมว่าไม่ยากเกินไปครับ...
....>>>>> บทความ "เสียงสะท้อนจากผู้ชม" นี้มุ่งหวังให้มีการพัฒนาการขับขี่ในสไตล์ไทรอัลอย่างเป็นรูปแบบมากขึ้น มีการรักษาบาลานซ์ ..มีท่วงท่าการทรงตัว และการขับขี่ที่สวยงาม อันเป็นเสน์อย่างหนึ่งของกีฬาไทรอัล ...
...จากแนวทางที่เราฝึกซ้อมในปัจจุบันนี้ น่าจะมีการมุ่งเน้นถึงหลักการทรงตัว และการเคลื่อนรถอย่างแม่นยำ ในแนวการขับขี่ที่มีการอ่านโจทย์ได้อย่างถูกต้องมากขึ้น ...รักษาท่วงท่าอันสวยงาม ในการปรับย้ายตำแหน่งของ ล้อหน้า -ล้อหลัง..เพื่อง่ายต่อการควบคุมรถเคลื่อนที่ผ่านในอุปสรรค์ต่อๆไปได้โดยง่ายขึ้น..ดั่งที่มีนักแข่งรุ่นพี่ๆ ทำไว้เป็นตัวอย่างที่ดี สำหรับเด็กรุ่นน้องแล้ว...
....สาระสำคัญของบทความนี้ กล่าวถึง พัฒนาการของอุปกรณ์เซฟตี้ประจำตัวนักแข่ง ที่มีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นแล้ว...การเปลี่ยนแปลงของรถแข่งที่ดี แรง..เบา..ควบคุมง่ายขึ้น..ส่วนทักษะการขับขี่ของนักแข่ง อาจจะมีการพัฒนารูปแบบการขับขี่ เพื่อมุ่งเน้นเบสิคการควบคุม และการบาลานซ์ตัวให้มากขึ้น ...รูปแบบของสนามแข่งที่อาจจะ มีการปรับปรุงแก้ไขในรูปแบบที่ยืดหยุ่นต่อการขับขี่..ยืดหยุ่นต่อการใช้เทคนิคต่างๆได้โดยง่าย การวางโจทย์อาจมีการวางแผนกันในทีมงานสร้างสนาม เป็นการสร้างโจทย์ให้กับนักขี่ได้ใช้ความสามารถเฉพาะตัวได้มากขึ้น...เป็นการชี้นำแนวทางการฝึกซ้อมให้ตรงกับแนวทางการขับขี่ไทรอัลมากยิ่งขึ้น.....
.... >>>>> รถแข่ง..รถที่เราใช้ขับขี่กันทุกวันนี้ มีการพัฒนาขึ้นตามเทคโนโลยี และกำลังทรัพย์ของพวกเรา แรง เบา โช๊คดี และสวยงาม..เครื่องยนต์มีความจุ 250cc.ขึ้นไป ระบายความร้อนด้วยน้ำ..โช๊คอัพหน้านุ่มหนึบ..โช๊คหลังเป็นโช๊คแก๊สปรับระดับได้..เบรคเป็นดิสเบรคหน้า-หลัง เป็นแบบ 2พอร์ทหรือ4พอร์ทแล้วแต่การออกแบบ...แฮนด์มีการพัฒนามาใช้แบบแฟทบาร์...ยางเรเดียล ในล้อหลัง ช่วยเพิ่มการยึดเกาะกับพื้นแทรคได้ดีขึ้น...ครัทช์ไฮโดรลิค ช่วยให้เบาแรงในการควบคุม...มิติการออกแบบรถทำมาดี เป็นสเปครถแข่ง..ต่างจากรถที่เราใช้แข่งเมื่อสมัยก่อน ที่ส่วนใหญ่เป็นรถที่ระบายความร้อนด้วยลม เช่น TLM-TY ฯลฯ...เหล่านี้คือการพัฒนาของรถแข่ง ซึ่งจากสังคมภายนอกสายตาผู้สนใจผู้ติดตาม เป็นรถสมถนะสูง เป็นรถในฝันทั้งสิ้น นี่คือรูปแบบที่เปลี่ยนแปลงไปของมอเตอร์ไซด์ที่เราใช้ขับขี่ครับ....
.... >>>>> นักกีฬา..จากที่ได้รับฟังความคิดเห็นจากผู้ใหญ่ท่านนี้ ดูเหมือนเราไม่ได้ต่างจาก 10 กว่าปีที่แล้ว ทั้งรูปแบบการขี่และพฤติกรรมในสนาม ที่ไม่ค่อยมีระเบียบ...ผมฟังแล้วมึนครับ แต่พอนึกภาพตามแล้ว พอเข้าใจว่าท่านผู้นี้พยายามบอกอะไรกับเรา...ท่านบอกว่าเราขี่กันแบบขอไปที ขี่ไปให้เข้าจุดฟินิช.. หากเสีย 3 แต้ม ก็เอาเ้ท้าพายไปให้จบๆ..ไม่พยายามรักษารูปแบบการขี่ของไทรอัล ที่ต่อสู้กับตัวเอง ต่อสู้กับโจทย์ รักษาการทรงตัว ขับขี่ผ่านอุปสรรค์ที่นายสนามให้ไว้ ด้วยท่วงท่าในลีลาไทรอัล โดยไม่เอาเ้ท้าลงแตะพื้นแทรคง่ายๆ ...ส่วนเพื่อนนักแข่งบางท่านที่เอาใจช่วย ก็ส่งเสียงดัง ทั้งเชียร์ทั้งพยายามสอน บอกไลน์การขี่ดั่งที่ตนเองต้องการ การเข้าไปในลู่ไลน์การแข่งขัน มีผลโดยตรงกับนักแข่ง ที่อาจทำลายสมาธิ และกีดขวางไลน์ ของนักแข่งได้..แต่หากเป็นเฮลเปอร์ ผู้ช่วยเซฟตี้ที่จุดอันตราย ก็อาจมีได้เพื่อความปลอดภัย แต่น่าจะเป็นไปอย่างมีรูปแบบ และไม่ส่งเสียงดังรบกวนผู้อื่น...หากผู้ชมและเพื่อนนักแข่งต่างเงียบสงบ ดูการแก้ปัญหาในโจทย์ที่ให้ไว้กับนักแข่ง ในรูปแบบความถนัดของแต่ละท่าน น่าจะเกิดสมาธิและแก้ปัญหาได้ดีขึ้น ...นี่เป็นความคิดเห็นจากผู้ชมการแข่งขันครับ...ผมเขียนบทความนี้ขึ้นมา เพราะมีแรงจูงใจจากผู้ที่มองเราอยู่ด้วยใจรักในกีฬาไทรอัล และถ่ายทอดความคิดนี้มาให้เพื่อนไทรอัลได้รับรู้และพิจารณาแก้ไขกันต่อไปอย่างมีรูปแบบ...ไม่มีเจตนาทำลายความรู้สึกที่ดีในผองเพื่อนนักขี่ แต่มุ่งหวังให้เราแก้ไขในจุดบกพร่องของพวกเราทุกคนครับ...
....>>>>> สนามแข่งขัน..รูปแบบของสนามแข่งขันทุกวันนี้ไม่ได้มีการพัฒนามากนักจากเมื่อสมัยก่อน ..ค่อนข้างสั้นและแคบ บีบบังคับกันในจุดหักเลี้ยว หรือบังคับขึ้นเหลี่ยมหินมากเกินไป โดยใช้ป้ายลูกศร..ในมุมเลี้ยวหรือจุดคับขันนั้น หากพลาด..ล้อหลังโดนป้ายห้าม ก็เสีย 5 แต้มไปเลย... การวางรูปแบบสนามแคบ+สั้น ทำให้นักแข่งทำอะไรไม่ได้มากนัก ส่วนใหญ่ จะมีการดูไลน์การขี่จาก ผู้ที่ขี่ก่อนๆแล้วแก้ไข เลียนแบบ เพราะไม่มีไลน์ให้เลือกเล่นมากนักจากรูปแบบสนาม..และรูปแบบสนามที่ขี่กันในร่องน้ำซะส่วนใหญ่ ทำให้เสียรูปแบบของกีฬาไทรอัล ที่มีรูปแบบการปีนป่ายอย่างมีจังหวะจะโคน ดั่งแพะภูเขา..ความยากยาวของสนาม มีส่วนเป็นอย่างมาก กับการพัฒนาของนักแข่ง หากเรายืดสนามออกไปให้ยาวขึ้น และจัดวางอุปสรรค์ให้มีระยะห่างช่องไฟอย่างเหมาะสม มีขึ้น-ลง ซ้าย-ขวา เปิดไลน์ให้กว้าง เพื่อเป็นที่หยุดทรงตัว จัดย้ายตำแหน่งวางรถ ก่อนเล่นอุปสรรค์ต่อๆไป ที่อาจจะสูงใหญ่ และดูยากกว่าที่เป็นอยู่ ก็จะมีการพัฒนาการฝึกซ้อมไปตามรูปแบบของสนามที่เปลี่ยนไป รูปแบบสนามนี้ไม่ยากเราหาดูได้จากการแข่งขันต่างประเทศ แต่...ของเราเป็นแค่คลาสกลางๆหรือล่างๆนะครับ.. เราโชคดีมากที่มีธรรมชาติ ป่า ภูเขาอยู่ไกล้ และมีอิสระในการจัดการแข่งขันได้พอสมควร หากแต่การใช้พื้นที่ของเรายังไม่คุ้มค่าอย่างเหมาะสม กับพื้นที่ป่าที่เราขออนุญาติใช้ เราสามารถเพิ่มโครงการปลูกป่าในพื้นที่ไกล้เคียง เป็นการคืนธรรมชาติแลกเปลี่ยนกับต้นไม้เล็กๆ ที่เราตัดทำลายไประหว่างปรับแต่งพื้นที่เพื่อทำการแข่งขัน.. เรื่องราวเหล่านี้เราน่าจะรับฟังและพิจารณาด้วยเหตุและผล ปรับปรุงแผนการดำเนินการต่างๆได้ไม่ยาก ให้หลายๆคนมีส่วนร่วมในการเสนอแนะ และมีการรับฟังอย่างใช้สติแล้ว ร่วมกันพัฒนากีฬาไทรอัลให้เป็นที่ยอมรับในสังคมปัจจุบันมากยิ่งขึ้น ผมว่าไม่ยากเกินไปครับ...
....>>>>> บทความ "เสียงสะท้อนจากผู้ชม" นี้มุ่งหวังให้มีการพัฒนาการขับขี่ในสไตล์ไทรอัลอย่างเป็นรูปแบบมากขึ้น มีการรักษาบาลานซ์ ..มีท่วงท่าการทรงตัว และการขับขี่ที่สวยงาม อันเป็นเสน์อย่างหนึ่งของกีฬาไทรอัล ...
...จากแนวทางที่เราฝึกซ้อมในปัจจุบันนี้ น่าจะมีการมุ่งเน้นถึงหลักการทรงตัว และการเคลื่อนรถอย่างแม่นยำ ในแนวการขับขี่ที่มีการอ่านโจทย์ได้อย่างถูกต้องมากขึ้น ...รักษาท่วงท่าอันสวยงาม ในการปรับย้ายตำแหน่งของ ล้อหน้า -ล้อหลัง..เพื่อง่ายต่อการควบคุมรถเคลื่อนที่ผ่านในอุปสรรค์ต่อๆไปได้โดยง่ายขึ้น..ดั่งที่มีนักแข่งรุ่นพี่ๆ ทำไว้เป็นตัวอย่างที่ดี สำหรับเด็กรุ่นน้องแล้ว...
....สาระสำคัญของบทความนี้ กล่าวถึง พัฒนาการของอุปกรณ์เซฟตี้ประจำตัวนักแข่ง ที่มีการเปลี่ยนแปลงที่ดีขึ้นแล้ว...การเปลี่ยนแปลงของรถแข่งที่ดี แรง..เบา..ควบคุมง่ายขึ้น..ส่วนทักษะการขับขี่ของนักแข่ง อาจจะมีการพัฒนารูปแบบการขับขี่ เพื่อมุ่งเน้นเบสิคการควบคุม และการบาลานซ์ตัวให้มากขึ้น ...รูปแบบของสนามแข่งที่อาจจะ มีการปรับปรุงแก้ไขในรูปแบบที่ยืดหยุ่นต่อการขับขี่..ยืดหยุ่นต่อการใช้เทคนิคต่างๆได้โดยง่าย การวางโจทย์อาจมีการวางแผนกันในทีมงานสร้างสนาม เป็นการสร้างโจทย์ให้กับนักขี่ได้ใช้ความสามารถเฉพาะตัวได้มากขึ้น...เป็นการชี้นำแนวทางการฝึกซ้อมให้ตรงกับแนวทางการขับขี่ไทรอัลมากยิ่งขึ้น.....
วันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2554
ขายรถไต่เขา BETA..HONDA..GAS-GAS..MONTESA..YAMAHA..ฯลฯ
...สำหรับเพื่อนๆที่สนใจมอเตอร์ไซด์ไทรอัล เรามีรถเก่าญี่ปุ่นสภาพดีขายหลายคัน ไม่ว่าท่านจะชื่นชอบรถแนวไหน ขี่ท่องเที่ยว..แข่งขัน..หรือฝึกซ้อมออกกำลังกาย..มีบริการหลังการขาย ทั้งการซ่อมบำรุง-หรือเทคนิคการขับขี่ทุกรูปแบบ
gin-right:1em; margin-bottom:1em">
gin-right:1em; margin-bottom:1em">

geanchor="1" style="clear:left; float:left;margin-right:1em; margin-bottom:1em">

...ยินดีให้คำปรึกษากับทุกๆท่านด้วยความเต็มใจครับ...
วันอังคารที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2554
ต้อนรับลุงศักดิ์..น้าแขก..
อาทิตย์ที่ผ่านมาขี่กันหลายคน มีฝนตกตอนกลางวัน แต่ก็สนุกกันสุดๆ...ลุงศักดิ์กับน้าแขก มาขี่ด้วย หลายคนไม่ได้ไปด้วยกันก็ไม่เป็นไรว่างๆก็มาร่วมแจม ผมเอา TLR-200 ไปวอร์มซะหน่อยได้อีกบรรยากาศนึง ขึ้นไปสุสาน NTC กัน หลังฝนตก ลื่นซะสนุกไปเลย..ทะลุออกไปถึงดอยปุย มีต้นไม่ล้มขวางทางหลายที่มีอุปสรรค์เล่นกันตลอดเส้นทาง ที่น้าเกิด+ลุงนนท์วางกันไว้ เอารูปมาลงไว้ในนี้ให้เพื่อนๆดู ในวีคเอ็นฯ จ
yl
e="clear: both; text-align: center;">

yl
e="clear: both; text-align: center;">
ะได้ไม่เต็มเร็วงัยครับ...

iv class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)















